Νέα

Διαζύγιο… μια μορφή πένθους για τα παιδιά!

divorce

Τα αποτέλεσμα μακροχρόνιων επιστημονικών μελετών δείχνουν ότι η πλειοψηφία των παιδιών βιώνει το δραματικό αυτό γεγονός ως πένθος, αφού χάνουν την μέχρι τότε οικογενειακή τους ζωή (φίλους, γείτονες, συμμαθητές κλπ) και κλονίζεται η ισορροπία τους. Μάλιστα το πένθος, το οποίο συνοδεύεται από θυμό, οργή και ζήλεια, διαρκεί πολλά χρόνια, καθώς οι αλλαγές στην ζωή των παιδιών είναι συχνές και πάρα πολλές…

Σύμφωνα με τους ειδικούς η διαδικασία του διαζυγίου περνάει θεωρητικά από τρεις φάσεις:

1)Την οξεία, η οποία περιλαμβάνει έντονες αντιδράσεις, συχνές εντάσεις, ακόμα και σωματική βία. Μπορεί να διαρκέσει χρόνια αν υπάρξουν υφέσεις, εξάρσεις, δικαστήρια κλπ.

2)Τη μεταβατική περίοδο κατά την οποία οι γονείς αρχίζουν να απομακρύνονται και ξεκινούν νέες σχέσεις, νέες καριέρες , νέοι τόποι διαβίωσης.

3)Τη φάση επανοργάνωσης όπου δημιουργούνται σχετικά σταθερές σχέσεις μεταξύ των γονιών.

Δραματικές είναι οι επιπτώσεις που έχει ένα βίαιο διαζύγιο στη ζωή των παιδιών. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες τα παιδιά ανάλογα με την ηλικία τους εμφανίζουν:

 

Α)Παιδιά μικρότερα των δυο χρόνων:

-Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

-Φόβους (όταν αλλάζει η ρουτίνα πηγαίνοντας από τον ένα γονιό στον άλλο)

-Διαταραχές στον ύπνο

-Φανταστικούς φόβους εγκατάλειψης

-Κλαίνε σπαρακτικά όταν αφήνουν τον ένα γονιό

-Επιθετικότητα προς τους γονείς, τους συνομήλικους και τους φίλους τους

 

Β)Παιδιά 5-8 χρόνων:

-Κλαίνε (για τον γονιό που απομακρύνεται από την εστία και φοβούνται ότι θα αντικατασταθεί από άλλο πατέρα η μητέρα)

-Πιστεύουν ότι δεν είναι μόνιμο γεγονός ο χωρισμός

-Πέφτει η σχολική απόδοση

 

Γ)Παιδιά 8,5-12 χρόνων:

-Έντονος θυμός και επιθετικότητα προς ένα γονιό

-Άγχος, μοναξιά και διακατέχονται από αίσθημα εγκατάλειψης

-Συμπάθεια ως τον γονιό , ο οποίος είναι σε αδύναμη θέση και προσπαθούν να τον υποστηρίξουν

-Αρνητικές σχολικές επιδόσεις

 

Δ)Έφηβοι/ες:

-Oξεία κατάθλιψη

-Aυτοκτονικό ιδεασμό και διαταραχές συμπεριφοράς

-Έντονος θυμός

-Βίαιη συμπεριφορά προς τους γονείς ακόμα και από παιδιά που δεν το είχαν ξανακάνει

-Άγχος για το μέλλον τους

 

Διαχρονικές επιστημονικές μελέτες αναφέρουν πως παιδιά που έζησαν δύσκολα διαζύγια θυμούνται σκηνές βίας με λεπτομέρειες ακόμα και 15 χρόνια αργότερα. Συχνά αυτά τα παιδιά εμπλέκονται ως ενήλικες σε βίαιες σχέσεις. Τη χειρότερη εξέλιξη έχουν τα παιδιά που σύρονται στα δικαστήρια και συμμετέχουν στις δικαστικές διενέξεις του ζευγαριού. Παράλληλα, λόγω της ανισορροπίας που προκύπτει από τα νέα δεδομένα, μοιάζει να προσαρμόζονται καλύτερα τα μικρότερα παιδιά παρά τα μεγαλύτερα.

Τα αγόρια είναι εκείνα που βιώνουν πιο δύσκολα το διαζύγιο των γονιών τους καθώς η προσαρμογή τους 18 μήνες μετά είναι χειρότερη από των κοριτσιών. Αντίθετα τα κορίτσια στην εφηβεία έχουν πιο συγκρουσιακές σχέσεις με τις μητέρες τους, ιδίως στους αποχωρισμούς. Πολλά κορίτσια 10 χρόνια μετά το διαζύγιο έχουν συχνές εφήμερες σχέσεις και έχουν αρκετά μεγαλύτερους συντρόφους. Αναφέρουν ότι φοβούνται τις δεσμεύσεις την απιστία και την προδοσία.

Τα παιδιά των χωρισμένων γονιών έχουν τον φόβο ότι δεν θα επιτύχουν μια μόνιμη σχέση, και ότι δεν θα καταφέρουν να ξεπερνούν τις δυσκολίες, με συνέπεια να φεύγουν εύκολα από τις σχέσεις τους. Ιδίως οι άντρες έχουν τον φόβο ότι ανά πάσα στιγμή θα προκύψει πρόβλημα και φοβούνται περισσότερο όταν όλα πάνε καλά. Όταν χωρίσουν από τις δικές τους οικογένειες συχνά ακολουθεί περίοδος που δεν εκπληρώνουν επαρκώς τα γονικά τους καθήκοντα.

Για να συνοψίσουμε, θα λέγαμε πως το ζήτημα μοιάζει να έγκειται στις συνθήκες που επικρατούν κατά το διαζύγιο και όχι στο διαζύγιο αυτό καθεαυτό.

Comments for this post are closed.