Νέα

Πώς δομούνται οι εξαρτητικές σχέσεις;

jiniΟι εξαρτήσεις στη ζωή μας, όσο και να μην το καταλαβαίνουμε υπάρχουν παντού. Από το απλό “άκακο” παυσίπονο που μαγικά θα μας ανακουφίσει, τον “φίλο” μας το τσιγαράκι που μας κρατάει συντροφιά στα δύσκολα,  την “αχαλίνωτη” λαχτάρα μας για γλυκό! Όλα αυτά που δεν αντέχουμε να γίνουν “αλλιώς, παρά μόνο έτσι” αποτελούν εξάρτηση.


Σε σχέση με την πατροπαράδοτη ελληνική οικογένεια που επί αιώνες ενισχύει την παραμονή των παιδιών στην πατρική οικογένεια τα άτομα εκπαιδεύονται να λειτουργούν ικανοποιώντας τις επιθυμίες των άλλων ενώ παράλληλα στερούνται ουσιαστικής φροντίδας. Πολλές μάλιστα φορές ο οργανισμός αντιστέκεται σε όλη αυτή την αντίφαση, με αποτέλεσμα αρκετές ψυχοσωματικές παθήσεις, χωρίς αντίστοιχα οργανικές αιτίες…

Σε επίπεδο αυτοεκτίμησης, χάνεται ο αυτοσεβασμός, μας χρησιμοποιούμε ως εργαλεία και εκπαιδευόμαστε να αντλούμε ικανοποίηση από τη «δουλοπρέπεια» μας.

Το είδος και η ποιότητα των σχέσεων που δημιουργούμε στην ενήλικη ζωή μας σε μεγάλο βαθμό, είναι αποτέλεσμα της ιδιοσυγκρασίας μας αλλά και της σχέσης μας με τους γονείς μας, ιδιαιτέρως μάλιστα με τη μητέρα μας.
Μη αντιδρώντας, εξυπηρετώντας τους άλλους παίρνουμε ως αντάλλαγμα προστασία και κάποια ελάχιστη συναισθηματική κάλυψη. Συνδέουμε άρρηκτα τη συναισθηματική δυσκολία με τη “μαγική λύση” ανακούφισης, με αποτέλεσμα να διακυβεύεται η δυνατότητα ευελιξίας μας.

Η κάθε μορφής προστασία που απολαμβάνουμε, αν ξεπεράσει το μέτρο δημιουργεί εξίσου προβληματικές καταστάσεις. Εκτός από εξάρτηση επιφέρει και αίσθημα ανικανότητας επιβαρύνοντας εκτός από λειτουργικά και συναισθηματικά το άτομο (βλ. άρθρο «Υπερ-προστατεύοντας, δυστυχώς δεν βοηθάω»).

Νικολέττα Καμβά, Ψυχολόγος

Comments for this post are closed.