Παιδοψυχίατρος

Συναίσθημα, Συμπεριφορά και Οργανικότητα

Ένας παιδοψυχίατρος καλείται να διαχειριστεί δυσκολίες που αφορούν παιδιά και εφήβους μέχρι την ηλικία των 18 ετών. Ανταποκρίνεται κυρίως σε αιτήματα που αφορούν το σχολείο και την οικογένεια παρεμβαίνοντας σε συνάρτηση με την ανάπτυξη του παιδιού και το οικογενειακό πλαίσιο. Εργάζεται συζητώντας πάνω σε συμπεριφορές. Τα προβλήματα στα οποία μπορεί να ανταποκριθεί ένας παιδοψυχίατρος είναι:

  • προβλήματα συμπεριφοράς, όπως για παράδειγμα, ένας έφηβος που εκφράζεται με επιθετικό τρόπο, ή ένα παιδί που δεν κάθεται ήσυχο στο σχολείο
  • θέματα που αφορούν τα συναισθήματα και την έκφρασή τους, πχ, ένα τετράχρονο αγόρι που βρίσκεται σε γενικευμένη ανησυχία η οποία παρατείνεται, ή μια έφηβη που εκφράζει έντονη θλίψη για μεγάλο χρονικό διάστημα
  • θέματα σχέσεων μέσα στην οικογένεια, το σχολείο ή τις παρέες, όπως στην περίπτωση ενός εφήβου που επιλέγει να αγνοεί τους κανόνες που θέτουν οι γονείς του για τις βραδινές εξόδους, ή ένας επτάχρονος που δεν κάνει τα μαθήματά του και δεν συμμετέχει στις δραστηριότητες της τάξης του, ή ένα κορίτσι που γίνεται συχνά θύμα αστείων ή υπονομεύσεων από μέρους της παρέας του, σε τέτοιο βαθμό ώστε να αισθάνεται ανήμπορο και μειονεκτικό
  • προβλήματα που σχετίζονται με την ανάπτυξη, για παράδειγμα, οι αυτιστικές διαταραχές, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας, η καθυστέρηση έναρξης ομιλίας κ.ο.κ.
  • Ζητήματα όπως όσα απορρέουν από ένα διαζύγιο, μια υιοθεσία, ή την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου
  • Οικογένειες όπου ανακύπτει ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας (πχ, διαβήτης, αιματολογικά νοσήματα κτλ)
  • Θέματα σε σχέση με την πρόσληψη τροφής, όπως η παχυσαρκία, η βουλιμία και η ανορεξία
  • Περισσότερο σοβαρές διαταραχές όπως ένα ψυχωτικό επεισόδιο, ή η εξάρτηση από ουσίες
  • Ερωτήσεις γύρω από την ταυτότητα του φύλου και τη σεξουαλικότητα                                  

Ένας παιδοψυχίατρος δεν είναι το ίδιο με έναν ψυχίατρο. Η ταύτιση των δύο αυτών ιατρικών ειδικοτήτων μπορεί να είναι συχνή, αλλά καλώς ή κακώς, είναι πολύ περισσότερες οι διαφορές… Εστιάζει τη θεραπευτική του προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία αφήνοντας σαν δεύτερη ή τρίτη επιλογή τη χορήγηση φαρμάκου. Ακόμη και όταν ο ειδικός αναγκαστεί να επιλέξει μια φαρμακευτική αγωγή, είναι υποχρεωμένος να τη συνδυάσει με μια σταθερή ψυχοθεραπευτική βοήθεια.