Νέα

Εκρήξεις παιδικού θυμού: Κακή Συμπεριφορά (Tantrums) ή Αισθητηριακή Κατάρρευση (Sensory Meltdown);

Σε όλους μας έχει συμβεί. Παιδιά σε υστερία, γονείς σε απόγνωση! Μια ιστορία που επαναλαμβάνεται για απίστευτους λόγους: γιατί θέλει παγωτό, γιατί θέλει να σκαρφαλώσει στο δέντρο ή, γιατί είναι απλά η ώρα του ύπνου. Και αν δεν γίνει αυτό που θέλει, θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά! Οι περαστικοί κοιτάζουν, οι γονείς νιώθουν ανεπαρκείς καθώς εξαπολύουν απειλές που ποτέ δε θα γίνουν πραγματικότητα. Κι επειδή αυτό πονάει πολύ, επιλέγουν να υποκύψουν ευελπιστώντας πως πρόκειται για μια “κακιά στιγμή”…

Κι τότε, όλα ως δια μαγείας γαληνεύουν. Το παιδί απολαμβάνει το έπαθλό του, επιβραβεύεται για την κακή του συμπεριφορά, ξέρει πώς να το χειριστεί την επόμενη φορά και πόσο να επιμείνει. Οι γονείς αποκαμωμένοι, νιώθουν πως ξεπέρασαν το σκόπελο και συνεχίζουν τη μέρα τους παραβλέποντας.

Αυτό, φίλοι μου είναι μια χειριστική συμπεριφορά ή αλλιώς tantrum. Συμβαίνει και στους καλύτερους γονείς, ενώ συνήθως περνούν τα καλύτερα χρόνια της γονεϊκής ζωής μας μέχρι να καταφέρουμε να μη προκύπτουν τέτοιες καταστάσεις.

Αν μπορούσε ένα μωρό 18 μηνών να μιλήσει, να τι θα έλεγε;
“Μαμά στον εγκέφαλο μου και το σώμα μου επικρατεί μια θύελλα. Δεν ακούω καν τι μου λες. Αν με μαλώσεις θα φωνάξω ακόμα πιο δυνατά ή μπορεί να παγώσω για μια στιγμή. Κι εσύ θα θεωρήσεις ότι η δυνατή φωνή ή η ξυλιά είχε αποτέλεσμα, αλλά εγώ απλά έχω παγώσει από το άγχος μου. Δε μου χρειάζεται περισσότερος φόβος και άγχος. Γιατί θυμώνεις τόσο πολύ;γιατί τα βάζεις μαζί μου; σε έχω ανάγκη μαμά για να σταματήσεις αυτή τη θύελλα. Φωνάζω όλο και πιο δυνατά επειδή χρειάζομαι τη βοήθεια σου. Μη με εγκαταλείπεις στην οργή μου. Το μυαλό μου δεν ξέρει τι να κάνει με όλα αυτά τα χρώματα και τα καινούρια πράγματα. Α, καραμέλλες. Αν πάρω τις καραμέλλες θα έχω κάνει κάτι. Κάτσε να τις πιάσω. Μη μου τις παίρνεις απο το χέρι, το μυαλό μου χάνεται πάλι. Δεν το κάνω επίτηδες, οι ορμόνες του άγχους γεμίζουν το σώμα μου, οι κινητικοί μου νευρώνες αποφορτίζουν τις εντάσεις και φωνάζω, κλαίω, κυλιέμαι κάτω, χτυπάω το κεφάλι μου στο έδαφος. Κάποιες φορές καταφέρνω να συγκρατηθώ και μετά ξεσπάω στο σπίτι όταν είμαι μόνος μου. Άλλες φορές δεν τα καταφέρνω. Μαμά, όταν έχω μια κρίση οργής δε θέλω τίποτα περισσότερο απο το να με πάρεις αγκαλιά, να με κρατήσεις, να με ηρεμήσεις και να με προστατεύσεις από αυτή τη νευρική θύελλα που τόσο με τρομάζει. Αν με κρατήσεις τρυφερά και σταθερά αυτό θα με βοηθήσει. Ακόμα και αν συνεχίσω να φωνάζω, εσύ κράτα με. Αν δε θέλεις μη μου αγοράζεις τις καραμέλλες, απλά μάθε με πως να ελέγχω τον εγκέφαλο μου” (από το βιβλίο ” Τα δοκίμασα όλα”, της Ιζαμπέλ Φιλιόζα)

Και ποια η διαφορά με την Αισθητηριακή Κατάρρευση; Ας πάρουμε ένα αντίστοιχο συμβάν. Ένα παιδί που ζητάει κάτι και οι γονείς του λένε “όχι”. Οι αντιδράσεις του παιδιού είναι ίδιες (φωνές, κλωτσιές, βρισιές κά) όμως ακόμη κι αν οι γονείς υποκύψουν, το παιδί δεν ικανοποιείται. Η κατάσταση ακολουθεί την πορεία της μέχρι να εξασθενήσει από μόνη της. Η αφορμή υπήρξε το αίτημα του παιδιού, η αιτία όμως ήταν ο αισθητηριακός κορεσμός που συμβάλλει στην κατάρρευση-υπερδιέγερση και είναι νευρολογικής φύσεως. Δεν επιλέγει το παιδί να συμπεριφέρεται έτσι, αλλά αδυνατεί να διαχειριστεί την υπερπληθώρα ερεθισμάτων που προσλαμβάνει από τα αισθητήρια όργανά του και καταρρέει.

Οι δύο καταστάσεις απαιτούν διαφορετικούς χειρισμούς. Στο πρώτο παράδειγμα το παιδί αναζητά την προσοχή και συνήθως παρακολουθεί τις αντιδράσεις των γονιών του. Γι΄αυτό και συνήθως η αδιαφορία είναι η καλύτερη λύση (αφορά και τα βλέμματα των τρίτων). Μη φοβάστε, δε θα πάθει τίποτα!

Στο δεύτερο παράδειγμα το παιδί αδιαφορεί πλήρως για την προσοχή που του παρέχεται και απλώς εκδηλώνει τη δυσφορία του. Μερικές φορές μπορεί να χάσει τον έλεγχο, γι΄αυτό χρειάζεται προσοχή και προφύλαξη. Είναι πιθανό πέφτοντας, να χτυπήσει κάπου ή να προκαλέσει άθελά του κάποια ζημιά.

Και στις δύο περιπτώσεις, οι γονείς δεν πρέπει να αισθάνονται άσχημα ή ενοχικά. Απλά χρειάζονται λεπτοί χειρισμοί και τα πράγματα θα πάρουν την πορεία τους. Μη διστάσετε να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για να σας καθοδηγήσει σε αυτό το δύσκολο μονοπάτι. Και μην ξεχνάτε: Τίποτα στη ζωή δε χαρίζεται… αντίθετα, κατακτιέται!

 

4 Simple Tips to Tell a Tantrum from a Sensory Meltdown

YES! I wish all parents knew this!Check this out! –> http://thisoutnumberedmama.com/tantrum-sensory-meltdown/

Posted by This Outnumbered Mama on Monday, July 10, 2017

Comments for this post are closed.