Νέα

Νιώσε άνετα να πεις αυτά που νιώθεις!

Ζούμε αποκλεισμένοι και πολλές φορές αισθανόμαστε ντροπή για την οικογένεια που έχουμε, την μοναξιά μας ή ακόμη και την ανημπόρια μας να μας αντέξουμε…
Πολλοί από εμάς εμμένουμε στον θετικισμό εθελοτυφλώντας, εμποδίζοντας ένα πολύ σημαντικό στάδιο επούλωσης τραυμάτων, την αποδοχή. Αν δεν αποδεχτώ πως κάτι ισχύει, πώς θα το τακτοποιήσω μέσα μου;

Σύμφωνα με τον Σωκράτη στη συζήτησή του με τον Αλκιβιάδη στο κείμενο «Περί Αυτογνωσίας», το αρχικό στάδιο της αυτογνωσίας έρχεται με την αποδοχή πως «δεν ξέρω ότι δεν ξέρω». Μετά «ξέρω ότι δεν ξέρω» και στην πορεία ζητώ να μάθω και βρίσκω. Έτσι λειτουργεί η φύση των ανθρώπων ανά τους αιώνες και όχι αλλιώς!
Τα παιδικά μας τραύματα είναι η βάση σε όλη αυτή τη δυσκολία συνύπαρξης με τους εαυτούς μας και τους άλλους. Ψυχικά απόμακροι και μοναχικοί οι περισσότεροι στις πατρικές μας οικογένειες, μάθαμε από μικροί να είμαστε σε full time δράση, κοινωνικά αποδεκτή, ως φάρμακο στο φαρμάκι της ζωής μας!

 

Άλλος πνίγοντας τον καημό του στο ποτό, άλλος αυτοκαταστρεφόμενος με χρόνιες παθήσεις, κατάθλιψη, άγχος ή χαμηλή αυτοεκτίμηση… άλλος λιώνοντας στη γυμναστική για να αρέσει, άλλος ταξιδεύοντας για να ξεφεύγει από την πραγματικότητα, άλλος τρέχοντας από εκδήλωση σε εκδήλωση σχεδόν εμμονικά, δραπετεύοντας από τους εφιάλτες που τον κατασπαράζουν!
Οι καθημερινές αυτές ενασχολήσεις μονώνουν τις πληγές μας και τους πόνους μας. Δεν είναι απόλυτα κακό! Όμως για αναλογιστείτε πόσο πολύτιμο χρόνο χάνουμε από το να μας αγαπήσουμε… με τα καλά και τα κακά μας! Από το να μας αποδεχτούμε πραγματικά και να μας φροντίσουμε!

 

Γι’ αυτό πολλοί από εμάς παλεύουμε ανάμεσα στο «ποιοι είμαστε» και το «τι κάνουμε». Ναι, αποφεύγοντας όλους αυτούς τους περισπαστικούς παράγοντες που είχαμε εντάξει στην καθημερινότητά μας, επιτρέπουμε στις δυσκολίες μας να προβληθούν και να συmφιλιωθούμε μαζί τους!
Και σε αυτό το σημείο, με την καταπρόσωπο συζήτηση με εμάς, γαληνεύει η ψυχή μας! Δεν πειράζει αν δεν είναι όλα τέλεια, τουλάχιστον έχω μια βάση να χτίσω το νέο μου κάστρο… όχι στην άμμο πια, αλλά σε βράχο! Μικρό αλλά σταθερό…

 

Τολμήστε να σας γνωρίσετε! Είστε μοναδικοί, πιστέψτε με! Δε χωράτε σε νόρμες! Τολμήστε να βρείτε τις δικές σας κι όλα κατ΄ευχήν! Απλά τολμήστε να αξιώσετε το καλύτερο… Κοιταχτείτε στον Καθρέπτη και πείτε: «Καλημέρα Εαυτέ μου! Καλώς Όρισες… Τι να σε φιλέψω;»
Καλή Αρχή!

 

Σχολιάστε